^Na górę
  
  
  
Get Adobe Flash player

Przedszkole 17

UM Tarnobrzeg

Strona urzędu miasta Tarnobrzeg

Przyjaciele Przedszkola

Nasze Osiągnięcia

 

Logowanie

Konkursy

III Międzyprzedszkolny Konkurs Matematyczny

"Łamigłówki małej główki"

,,Łamigłówki małej główki” to III edycja konkursu organizowanego przez nasze Przedszkole skierowanego do dzieci  z przedszkoli tarnobrzeskich. Honorowy Patronat nad konkursem sprawował Prezydent Miasta Tarnobrzega Pan Grzegorz Kiełb.  Tegoroczna edycja dotyczyła pracy literackiej opowieść matematyczna „Matematyczne podróże”. Na konkurs wpłynęły prace, nigdy wcześniej nie publikowane, wykonane przez grupy przedszkolne dzieci 5-6-letnich.Komisja oceniała prace pod kątem zgodności z kryteriami konkursu tj. zgodność z tematem, wykorzystanie słownictwa matematycznego, możliwość wykorzystania opowieści na zajęciach dydaktycznych, poprawność językową.

 

I miejsce - Przedszkole Nr 9
II miejsce – Przedszkole nr 1
III miejsce – Przedszkole nr 18

 

Wyróżnienie

Przedszkole Nr 2

Przedszkole Nr 5

Przedszkole Nr 15

O2. czerwca 2015 r. nastąpiło uroczyste wręczenie nagród. Wszyscy uczestnicy otrzymali nagrody rzeczowe oraz dyplomy.

 

 

Opowieść matematyczna

 

 

,,Tydzień na wakacjach „      

grupa: 5-6latki

nauczyciel: Regina Kłusak, Renata Janeczko

Przedszkole nr 15 w Tarnobrzegu

 

Tydzień w przedszkolu skończył się cały,

pora na urlop ruszyć wspaniały.

Więc do pociągu, wraz z walizkami,

ruszają wszyscy trochę zziajani.

 

W pierwszym wagonie Pan Poniedziałek

myśli, gdzie zrobić zdjęcia wspaniałe.

 

W drugim wagonie Wesoły Wtorek

szykuje wszystkim atrakcji worek.

 

W trzecim wagonie zaś Pan Środa

Marzy o smacznych gofrach i lodach.

 

W czwartym wagonie Czwartek zasiada,

świetne dowcipy nam opowiada.

 

W piątek Pan Piątek, trochę leniwy,

myśli co wybrać: ryby…czy grzyby?

 

W szóstym Sobota piłkę pompuje,

różne zabawy i gry szykuje.

 

W siódmym Niedziela – zmartwiona trochę,

że już urlopu minęła pora

i że już wracać czas do przedszkola.

 

 

,,Spacer do Zwierzyńca”

grupa: 5-6latki

nauczyciel: Dorota Ziętek

Przedszkole nr 5 w Tarnobrzegu

 

Jest piękny majowy dzień. Słońce świeci na niebie. W południe dzieci przygotowują się na spacer. Do lasu. Najpierw wolni Ida parami kreta dróżką. Później szybko kroczą rozglądają się w lewą i prawą stronę. Już z daleka poczuły zapach lasu oraz ujrzały dużo drzew: wysokie świerki, modrzewie, sosny, grube dęby, klony, niskie krzewy leszczyny i czarnego bzu. Idąc ścieżką ,,Zielony Szlak”, na chwilę (2 minuty) zatrzymują się przed dużą tablicą informacyjną i słuchają pani, która czyta o niektórych roślinach i zwierzętach rosnących w Zwierzyńcu.

            Nagle zrywa się silny wiatr, korony drzew zaczynają się wyginać raz w jedną raz w drugą stronę, do przodu do tyłu. Przestraszone ptaki umilkły, a skulone dzieci poczuły na sobie spadające krople: pierwsza, druga, trzecia czwarta…..Szybko biegną na polanę z zadaszonym miejscem i siadają na ławkach po 6 osób. Wszystkim udało się zdążyć przed ulewnym deszczem. Na szczęście deszczyk padał krótko i dzieci ruszyły dalej. Spoglądają w górę, nad koronami drzew widza kolorową tęczę. Zaciekawione tym zjawiskiem liczą barwy: fioletowy, niebieski, zielony, żółty, pomarańczowy, czerwony. Naglę coś w gałązkach zaszurało, w oddali za krzewami przemykały 2 małe zające, 3 duże sarenki, 1 wiewiórka i 4 bażanty z długimi ogonami. Dzieci cicho skradają się miedzy zaroślami, aby nie spłoszyć zwierząt. Ale na ścieżce spotkały wielkie mrowisko. Otoczyły kołem dom mrówek, wyjęły lupy i przez 10 sekund podpatrują tysiące pracowitych owadów. Nie przeszkadzają zwierzątkom i ostrożnie idą małymi kroczkami przed siebie. Na lewo od wielkiego dębu dziewczynki widzą na mchu ptasie gniazdo. Wewnątrz gniazda leżą 4 owalne, małe jaja, a na zewnątrz rozrzucone duże i małe ptasie piórka. Zbierają je i porównują kto ma najmniej, a kto najwięcej. Za drzew ujrzały wolno idącego wysokiego pana leśniczego, który rozglądał się na boki i obserwował przez lornetkę przelatujący rój dzikich pszczół. Dzieci pytają pana o najkrótszą powrotną drogę. Leśniczy Wyjmuje kompas, ustala kierunek: Północ-Południe, następnie wskazuje trzy drogi: krótką, dłuższą oraz najdłuższą. Wszyscy machają panu raz prawą, raz lewą ręką. Rzędem udają się w kierunku ,,Zielonego Szlaku”. Zadowolone i uśmiechnięte dzieci wracają do przedszkola. To był udany spacer.

 

,,Matematyczna Podróż Kubusia Puchatka”              

grupa: 6-latki

nauczyciel: Joanna Szypuła

Przedszkole nr 9 w Tarnobrzegu

 

 

Pewnego słonecznego dnia Kubusia Puchatka obudził głośny warkot. Co to? Zdziwił się miś o małym rozumku – przecież nikogo tu nie ma. Warkot wydobywał się spod kołderki, z głodu burczało misiowi w brzuszku. Miś zerwał się z łóżka i pobiegł do spiżarni po beczułkę złocistego przysmaku. Niestety w spiżarni znalazł tylko dziesięć pustych beczułek po swoim ulubionym daniu. Jak to możliwe, zastanawiał się miś, przecież:

  • Wczoraj na śniadanie zjadłem tylko dwie beczułki, więc w spiżarni powinno być…..(ile),
  • Na obiadek cztery małe beczułeczki zniknęły w moim brzuszku i zostało….(ile?)
  • Kolacja to trzy beczułeczki, więc została….(ile?) na małe ,,co nieco” przed snem.

 

Puchatek postanowił wyruszyć w podróż po Stumilowym Lesie i odwiedzić swoich przyjaciół, a tak naprawdę sprawdzić, czy mają w spiżarni ,,Wonny, słodki, w smaku miły, pszczółki go zrobiły”……………(co produkują pszczoły).

Nie można tkwić uparcie w swoim kącie lasu, czekając, aż inni do nas przyjdą. Czasem trzeba pójść do innych – powiedział i ruszył w drogę.

Tymczasem Królik sadził warzywa w swoim ogródku. Dobrze, że jesteś Puchatku – powiedział, bo mam kłopot z policzeniem kapusty, pomidorów i marchewek:

  • zasadziłem cztery krzaczki pomidorów, a potem jeszcze trzy od Kangurzycy – razem …..(ile?) i jeszcze jeden od Krzysia, więc teraz jest …..(ile?), sam już nie wiem…,
  • sadzonek kapusty było pięć, ale Kłapouchy podarował mi kolejne pięć więc teraz mam ……(ile).
  • Marchewek było tylko trzy (bo strrrasznie je lubię), ale Tygrys przyniósł aż sześć więc teraz mam….(ile?).

(Których warzyw Królik miał najwięcej, a których najmniej?)

            Po trudnych obliczeniach u Królika, Puchatkowi jeszcze bardziej burczało w brzuchu, postanowił więc udać się do Kangurzycy i jej Maleństwa. Kangurzyca właśnie rozwieszała pranie i mówiła głośno sama do siebie: Maleństwo ubrudziło siedem koszulek:

  • Na pierwszym sznurze powiesiłam dwie, na drugim też dwie, na trzecim trzy, więc – ile będzie na czwartym?

(Na którym sznurze Kangurzyca powiesiła najwięcej koszulek?)

Miś czy prędzej czmychnął do Maleństwa, które bawiło się w pobliżu. Maleństwo układało sobie na ścieżce:

  • dwa kamyki, jeden listek, trzy kwiatki, cztery patyki, dwa kamyki, jeden listek, trzy kwiatki, cztery patyki i znowu:
  • dwa kamyki, jeden …..

(Pomóż Maleństwu bo nie wie co dalej).

Coraz bardziej głodny i zły Puchatek ruszył w dalszą podróż po Stumilowym Lesie. Maszerując przyglądał się drzewom:

  • pierwsze to klon, drugie to brzoza, trzecie to kasztanowiec, czwarte to jarzębina, a piąte to sosna.

( Które drzewo było drugie, a które czwarte?)

 

W końcu wyczerpany Miś o Bardzo Małym Rozumku dotarł do domku swojego najlepszego przyjaciela Krzysia, który w towarzystwie Tygrysa i Kłapouchego bawił się w szkołę. Właśnie trwała lekcja MATEMATYKI!!!

Proszę wymienić cztery figury geometryczne – (jakie znacie?) mówił Krzywdo swoich uczniów, a Puchatek czy prędzej czmychnął do Stumilowego Lasu.

            Pędził co sił, aż wpadł na drzewo, z którego dziupli wydobywał się rozkoszny zapach miodu i wokół której brzęczały pszczoły! Miś resztką sił wspiął się na wysokość dziupli, zanurzył w niej łapkę i jadł, jadł, jadł, aż jego brzuszek stał się okrągły i pękaty.

Wokół Puchatka brzęczały pszczoły, ale on nie zwracał na nie uwagi. Jedna, dwie, dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści, a po chwili już setka pszczół otacza misia.

Zbyt wiele dla mnie tego liczenia jęknął Miś o Bardzo Małym Rozumku i postanowił natychmiast wrócić do domu.

Jak pomyślał tak zrobił. A Wam jak poszło?.

 

 

KONIEC – dwie dziurki w nosie i bomba, kto nie policzył – TEN TRĄBA!!!

 

 

„Calineczka”  

grupa: 5-latki

nauczyciel: Edyta Dąda

Przedszkole nr 2 w Tarnobrzegu

  1. Ułóż liczby od 1 do 10, a dowiesz się jaki tytuł nosi bajka, którą przedstawię.

3

2

1

4

5

6

8

7

10

9

L

A

C

I

N

E

Z

C

A

K

1

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HASŁO: CALINECZKA

 

Dawno, dawno temu była sobie raz kobieta, która zapragnęła mieć maleńkie dziecko, ale nie wiedziała, skąd je wziąć. Poszła więc do wróżki i rzekła:

- Tak bym chciała mieć malutkie dziecko. Powiedz mi, co mam zrobić, by je mieć.

- O! To nietrudne! – odpowiedziała wróżka – Masz tu 10 ziaren jęczmienia, zasadź je
w doniczce, a jedno z nich wypuści cudowny kwiat.

  1. Ile ziaren jęczmienia nie wydało kwiatów?

10 – 1 = 9

Odpowiedź: 9 ziaren jęczmienia nie wydało kwiatów.

Po powrocie do domu, kobieta zasadziła ziarnka w doniczce i zaraz wyrósł jeden przepiękny kwiat. W środku siedziała mała dziewczynka. Nazwano ją Calineczką. Spała ona
w skorupce orzecha, za materac służyły jej 3 płatki fiołka, za kołderkę 5 płatków róży.

  1. Ile płatków miała Calineczka?

3 + 5 = 8

Odpowiedź: Calineczka miała 8 płatków.

Pewnej nocy nad głową dziewczynki świeciło 10 gwiazd. Bardzo wczesnym rankiem najpierw zgasły 4 gwiazdy, a nieco później jeszcze 3.

  1. Ile gwiazd świeciło rankiem nad głową dziewczynki?

10 – 4 – 3 = 6 – 3 = 3

Odpowiedź: Nad głową dziewczynki świeciło 3 gwiazdy.

Gdy Calineczka smacznie spała w łupince orzecha, porwała ją stara ropucha, która pobiegła na moczary mijając 3 motylki, 5 koników polnych i 2 komary.

  1. Ile owadów minęła ropucha?

3 + 5 + 2 = 8 + 2 = 10

 

Odpowiedź: Ropucha minęła 10 owadów.

Calineczka zmęczona podróżą zasnęła. Po przebudzeniu była więziona na samym środku strumienia przez dwie okropne ropuchy. 3 fioletowe rybki, 4 zielone, 2 żółte i 1 czerwona postanowiły jej pomóc, przegryzły łodygę liścia, na którym siedziała.

  1. Ile rybek pomogło Calineczce?

3 + 4 +2 +1 = 7 + 2 + 1 = 9 +1 = 10

 

 

Odpowiedź: Calineczce pomogło 10 rybek.

Nagle nadleciało 2 motyle, przywiązały się do pasa Calineczki i ciągnęły liść razem z nią. Każdy z nich miał 4 skrzydełka.

  1. Ile skrzydełek miały motylki?

4 + 4 = 8

 

 

Odpowiedź: Dwa motylki miały 8 skrzydełek.

Ale oto dostrzegł Calineczkę chrabąszcz przelatujący nad strumieniem. Dziewczynka bardzo mu się spodobała. Pochwycił ją i zaniósł na drzewo. Na drzewie wisiało 10 liści.                        Zawiał wiatr, który najpierw strącił 5 liści, później jeszcze 3 liście.

  1. Ile liści zostało na drzewie?

10 – 5 – 3 = 5 – 3 = 2

Odpowiedź: Na drzewie zostało 2 liście.

Gdy zobaczyły ją inne chrabąszcze, zaczęły z niej drwić. Słysząc to chrabąszcz rozgniewał się i przepędził Calineczkę. Całe lato dziewczynka spędziła w wielkim lesie. Mieszkała pod liściem, ale gdy przyszła zima liść usechł i skurczył się. Pewnego dnia postanowiła opuścić las. Idąc, znalazła 2 orzechy laskowe i 3 orzechy włoskie.

  1. Ile orzechów znalazła Calineczka?

2 + 3 = 5

 

Odpowiedź: Calineczka znalazła 5 orzechów.

Idąc brzegiem lasu zobaczyła chatkę. Mieszkała w niej myszka, która zaprosiła dziewczynkę do siebie. Na stole w chatce leżało 8 ciastek. Calineczka była tak wygłodzona, że zjadła najpierw 5 ciasteczek, później jeszcze 2 ciastka.

  1. Ile ciastek zostało na stole?

8 – 5 – 2 = 3 – 2 = 1

Odpowiedź: Na stole zostało 1 ciastko.

Calineczka zadomowiła się u myszy. Pewnego ranka do chatki przyszedł z wizytą sąsiad Pan – Kret, który zaprosił dziewczynkę do swojego podziemnego domu. Tam też poprosił ją
o rękę. W dniu ślubu Calineczka po raz ostatni wyszła podziwiać zboże i słońce. Była bardzo nieszczęśliwa. Schyliła się nad makiem i poprosiła go o przekazanie pozdrowień jaskółce.
W tej samej chwili usłyszała znajomy głos jaskółki, która zaproponowała jej lot do ciepłych krajów. Dziewczynka wdrapała się na jej grzbiet i razem pofrunęły. W przestworzach minęły 4 szpaki, 2 wróble, 3 bociany, 1 wilgę.

11.Ile ptaków minęły w przestworzach?

4 + 2 + 3 + 1 = 6 + 4 = 10

 

  

 

Odpowiedź: W przestworzach minęły 10 ptaków.

Kiedy doleciały do ciepłych krajów, jaskółka usiadła na wieży zamku. Poprosiła Calineczkę, aby wybrała sobie kwiat w którym chciałaby zamieszkać. Dziewczynka wskazała na białą lilię. W środku kwiatu był mały człowieczek, który na głowie miał złotą koronę z 8 kamieniami niebieskimi i żółtymi. 4 z nich było koloru żółtego.

  1. Ile było kamieni koloru niebieskiego?

8 – 4 = 4

Odpowiedź: Kamieni koloru niebieskiego było 4.

Olśniony pięknością Calineczki książę włożył jej koronę na głowę i poprosił o rękę. Zachwycona dziewczynka nie wahała się ani chwili, aby zostać jego żoną. Przyjaciele księcia w dniu ślubu ofiarowali im 10 prezentów wśród nich było: 4 małe, 3 średnie i kilka dużych.

13.Ile było dużych prezentów?

10 – 4 – 3 = 6 – 3 = 3

Odpowiedź: Było 3 duże prezenty.

Calineczka była najbardziej zachwycona z jednego prezentu, a były to przezroczyste skrzydła. Natychmiast przymocowała je do swoich ramion. Mogła odtąd fruwać z kwiatu na kwiat. Była najszczęśliwszą dziewczynką pod słońcem!

 

,,Domek dla pszczół”

(dodawanie, odejmowanie, dzielenie na dwie równe części – znak =)

 

grupa: 5-latki

nauczyciel: Dorota Małek

Przedszkole nr1 w Tarnobrzegu

 

Dawno temu w wielkim lesie, jak wieść stara niesie,

na gałęzi wisiał ul, który domem był dla dziewięciu pszczół.

 

Razem z nimi mieszkał gospodarz mały, którego pszczoły Miodzie nazwały.

Pilnowaniem ośmiu plastrów miodu z pszczołami się zajmował i bardzo ciężko z nimi pracował.

 

Co jakiś czas owe polany, odwiedzał mis Bombador zwany,

zjadał pszczołom sześć plastrów miodu przez dzień cały, czego pszczoły bardzo żałowały.

 

Aby zaradzić temu nieszczęściu, by resztę plastrów nie uległo niebezpieczeństwu,                             gospodarz Miodzie, wpadł na pomysł taki, by pozostałe plastry schować w lesie miedzy krzaki.

 

Ukryli je w dwóch skrzyniach, do których dostępu,

pilnował gospodarz z pszczółkami w dwóch zastępach.

 

 

Pomóżcie mi dzieci, ile mieszkańców ula pilnować musiało

jednego plastra miodu, by dopilnowało?.

 

Kiedy ponownie zjawił się Bombador, by podkraść to, co pozostało,

pszczółki przyleciały, obsiadły rabusia i biedny Bombador ratować się musiał.

 

 

O rety! – wołał. Pszczółki mnie obsiadły,

zjadłem miodek, teraz cierpię – aż wszyscy pobladli.

 

Posmutniał Bombador, bardzo się zawstydził,

że go pszczółki przegoniły i z nim zwyciężyły.

 

 

Pytania pomocnicze:

  • Ile mieszkańców żyło w ulu?
  • Ile plastrów miodu zjadł Bombador?
  • Ile plastrów miodu zostało w ulu?
  • Ile wszystkich plastrów miodu schowano w skrzyniach?
  • Ile plastrów miodu schowano do jednej skrzyni?
  • Ile mieszkańców ula pilnowało jednego plastra miodu?
  • Ile mieszkańców ula pilnowało dwóch plastrów miodu?
  • Którego plastra miodu pilnowało więcej mieszkańców?

 

 

,,Niełatwo stonogą być”

grupa: 5-6latki

nauczyciel: Dominika Leszczyńska

Przedszkole nr 18 w Tarnobrzegu

 

Był piękny wiosenny poranek, pierwsze promienie wschodzącego słońca obudziły małą stonogę, przeciągnęła się na swym posłaniu z liści i pomyślała – Jaka cudowna pogoda, może wybiorę się na spacer? Powoli wstała, szybciutko umyła się w kropelkach porannej rosy i śmiało ruszyła przed siebie.

-Może tym razem obejdzie się bez przygód – pomyślała i raźno choć ostrożnie pomaszerowała ścieżką przez las cicho podśpiewując:

- Idzie sobie stonoga, stonoga, stonoga. Idzie sobie stonoga, stonoga, stonoga, hej.

Rozglądała się dookoła, podziwiała młodą trawę i pierwsze kwiaty, które rozchylały swe płatki, gdy nagle poczuła, że coś dziwnego się dzieje z jej nogami. Pierwsza noga zniknęła z pola widzenia za to druga wysunęła się na prowadzenie. Trzecia potknęła się o czwartą a piąta….. Zaraz, zaraz, gdzie jest piąta noga!? Stonoga straciła równowagę i runęła jak długa. Zobaczyły to małe mrówki bawiące się w zeszłorocznym igliwiu, otoczyły stonogę i zaczęły przedrzeźniać jej śpiew:

- Nie lubimy stonogi, stonogi, stonogi, bo plączą się jej nogi, jej nogi, hej!

Głośny śmiech mrówek zwabił biedronkę, która wybierała się na leśną polanę by malować leśne pejzaże.

Zobaczyła z daleka owady i postanowiła sprawdzić co się stało.

- A co tu się dzieje? – krzyknęła zaskoczona widokiem leżącej stonogi i tańczących wokół niej mrówek – uciekać mi stąd łobuziaki, kto to widział, żeby się tak niegrzecznie zachowywać?

Przestraszone mrówki zarumieniły się ze wstydu i szybciutko uciekły, bały się żeby biedronka nie poskarżyła rodzicom, że tak nieładnie się zachowały, zamiast pomóc stonodze śmiały się z jej nieszczęścia.

- Witaj stonogo – powiedziała biedronka podchodząc do stonogi, co ci się stało? Czy te maluchy zrobiły ci coś złego?

- Nie biedronko, to nie jest ich wina – rzekła smutna stonoga – po prostu, sama nie wiem jak to się stało, szłam sobie przez las gdy nagle moje nogi zupełnie się poplątały i widzisz co się stało, ale ze mnie niezdaraaaaaraaaa – zaniosła się płaczem.

- Nie płacz, nic dziwnego, że się poplątały w końcu masz ich sto – odpowiedziała wesoło biedronka.

Stonoga zarumieniła się lekko, rozejrzała dookoła czy nikogo nie ma w pobliżu i cicho rzekła do biedronki.

- Właśnie chodzi o to, że nie mam stu nóg, tak tylko się mówi bo mam ich dużo, nigdy się nie nauczę panować nad nimi już nikt mnie nigdy nie poluuuubiiii – i znowu zaczęła płakać.

-Hmmm – zastanawiała się biedronka, co by tu zrobić żeby pomóc stonodze?. Rozejrzała się dookoła myśląc jakby rozwiązać problem, gdy jej wzrok padł na tabliczkę z adresem na domku stonogi: ulica Grzybowa 1 i uśmiechnęła się promiennie.

- Stonogo!? Wiem co zrobimy. Mam ze soba pędzel i farby, ponumerujemy twoje nogi i od dziś każda noga będzie znać swoje miejsce.

Biedronka szybko zabrała się do pracy. Namalowała na każdej nodze cyfrę zaczynając od początku stonogi:

1 (jeden) – to pierwsza noga, ta która zaczyna

2 (dwa) – to druga noga czyli ta, która rytm trzyma

3 (trzy) – to trzecia noga – pilnuje porządku

4 (cztery) – to czwarta noga – idzie równo, żeby nie zaczynać od początku

5 (pięć) – to piata noga – podtrzymuje brzuszek

6 (sześć) – to szósta noga – blisko trzymać się musi

7 (siedem) – to siódma noga – coraz bliżej końca

8 (ósma) – to ósma noga, nie może się innym wtrącać

9 (dziewięć) – to dziewiąta noga – wszystkim się podoba

10 (dziesięć) – to dziesiąta noga i kończy się stonoga

I tak doszły do samego końca stonogi. Gdy tylko farba wyschła stonoga nieśmiało wstała i powoli postawiła pierwsze kroki: pierwsza noga, druga noga, trzecia noga, czwarta noga……….

- Huraaaaa!? To działa – krzyknęła stonoga – to najszczęśliwszy dzień w mim życiu. –Dziękuję Biedronko za pomoc – i dziarsko ruszyła przez las. A zadowolona biedronka pomachała jej wesoło i udała się w dalsza droge.

 

 

III Edycja - "Bezpieczne Przedszkolaki"

„Bezpieczne Przedszkolaki” to III edycja konkursu organizowanego przez nasze Przedszkole i Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Tarnobrzegu skierowanego do dzieci z przedszkoli powiatu tarnobrzeskiego.

Patronat honorowy na konkursem sprawowała Komenda Miejska Policji  w Tarnobrzegu.

Tegoroczna edycja dotyczyła pracy literacko – plastycznej ,,Bezpieczny Przedszkolak”. Na konkurs wpłynęło 20 prac, nigdy wcześniej nie publikowanych, wykonanych przez grupy przedszkolne, zespoły kilku osobowe jak również indywidualnych uczestników. Komisja oceniała prace pod kątem zgodności z kryteriami konkursu, samodzielności, pomysłowości dziecka oraz poziomu estetycznego.

Komisja konkursowa miała duży dylemat w wyłonieniu zwycięskich prac, ponieważ wszystkie były bardzo ciekawe, estetycznie wykonane, a przede wszystkim niepowtarzalne. 27 lutego 2015 r nastąpiło uroczyste wręczenie nagród zwycięzcom oraz wszystkim uczestnikom konkursu.

Gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów

Zapraszamy do galerii zdjęć z rozdania dyplomów i nagród

 

Rozstrzygnięcie konkursu literacko - plastycznego

BEZPIECZNY PRZEDSZKOLAK”

Zorganizowanego przez:

Przedszkole nr 17 w Tarnobrzegu,

Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Tarnobrzegu

pod Honorowym Patronatem

Komendy Miejskiej Policji w Tarnobrzegu.


W dniu 16 lutego 2015 roku w naszym przedszkolu odbyło się posiedzenie Komisji Konkursowej Powiatowego Konkursu Literacko - Plastycznego „Bezpieczny Przedszkolak”, adresowanego do dzieci 5, 6-letnich z przedszkoli powiatu tarnobrzeskiego.

Oceny prac konkursowych dokonała Komisja Konkursowa w składzie:

P. Jolanta Kociuba – Doradca Prezydenta ds. oświatowych

P. Marek Ożga – Kierownik Wydziału Szkoleń i Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

P. Andrzej Barnaś - aspirant sztabowy KMP

P. Ewa Sowińska - nauczyciel kształcenia zintegrowanego – plastyk

Do Naszego przedszkola  wpłynęło wiele pięknych i ciekawych prac, z których jury wyłoniło trzy główne miejsca w kategorii wiersz i opowiadanie.

 Komisja konkursowa dokonała oceny biorąc pod uwagę:

  • zgodność z tematem,
  • samodzielność pracy,
  • pomysłowość,
  • ogólny wyraz pracy.

Mając na uwadze powyższe wytyczne regulaminu, komisja postanowiła nagrodzić następujące prace:

* w kategorii wiersz:

I miejsce – Anna Ćwiękała 5 lat ( Przedszkole nr 13)

II miejsce – Filip Podkowa 6 lat, Piotr Dzierzkowski 6 lat ( Przedszkole nr 13)

III miejsce - Szymon Jurek 5 lat ( Publiczne Przedszkole w Grębowie)

 

* w kategorii opowiadanie:

I miejsce – Gabriela Kalinowska 6 lat, Artur Szczęch 6 lat ( Przedszkole nr 9)

II miejsce – Weronika Pędzimąż 5 lat, Izabela Wójcik 5 lat, Jakub Dul 6 lat, Maciej Kolasa 6 lat ( Przedszkole nr 5)

III miejsce – Filip i Olaf Budziło 5 lat ( Przedszkole nr 4)

 

Wyróżnienia:

- Oliwia Dołowy 6 lat ( Przedszkole nr 15)

- Daria Skrzypczak 6 lat ( Przedszkole nr 1 w Nowej Dębie)

- Marysia Ślusarz 6 lat ( Publiczne Przedszkole w Dąbrowicy)

- Marysia Śnieżek 5 lat ( Przedszkole nr 13)

- Praca grupowa dzieci 5-letnich ( Przedszkole nr 5 im. Misia Uszatka w Nowej Dębie)

- Praca grupowa dzieci 6-letnich ( Przedszkole nr 3)

 

Komisja Konkursowa składa serdeczne podziękowania wszystkim uczestnikom i opiekunom 
za udział w konkursie. 

Serdecznie zapraszamy laureatów z każdej kategorii konkursowej, oraz uczestników wszystkich przedszkoli biorących udział w konkursie na wręczenie nagród, które odbędzie się dnia 27 lutego 2015r o godzinie 10:00

 

Zobacz zdjęcia z posiedzenia Komisji Konkursowej!

Zapraszamy do galerii!

 

 

WIERSZE I OPOWIADANIA

 

"Bezpieczny Przedszkolak"

 

Szymon Jurek

nauczyciel: Anna Bednarz

Publiczne Przedszkole w Grębowie

 

My przedszkolaki dobrze wiemy,

jak się zachować gdy na drodze się znajdziemy.

Ruchu drogowego wszyscy przestrzegamy,

uwagę na znaki drogowe zwracamy.

I wiemy: po jezdni tylko pojazdy się poruszają,

a piesi do ruchu chodnik przeznaczony mają.

A gdy przy drodze go nie znajdziemy,

to poboczem po lewej stronie jezdni idziemy.

Do przekraczania jezdni muszą być używane,

przejścia dla pieszych zebrami zwane.

W miastach przy nich światła się znajdują

i ruchem ulicznym kierują.

Gdy do przedszkola idziemy

na czerwonym świetle się zatrzymujemy.

Gdy zielone światło mamy

to wtedy ruszamy.

I pamiętamy jezdni nie przebiegamy

odblaski zawsze mamy.

 

 

"DROGA DO PRZEDSZKOLA"

Damian Skrzypacz

nauczyciel:Agnieszka Chmielowiec

Publiczne Przedszkole w Grębowie

 

Do przedszkola co dzień rano

idę poboczem z mamą.

Zanim ulicę przekroczę,

otwieram szeroko oczy,

bo to bardzo ważna rzecz,

by na baczności się mieć!

Przy ulicy oczko mruga,

co sygnalizator się nazywa.

Raz czerwone,

raz zielone - pozwala przejść na drugą stronę.

Droga czarna, asfaltowa,

na niej zebra dwukolorowa,

wciąż zaprasza –

,,wejdź dziś na mnie,

ja bezpiecznie cię prowadzę’’.

Znaki, światła i odblaski

oraz czarno – białe paski

dzieci znają i kochają,

bo o bezpieczeństwo wszystkich dbają.

 

 

"POMOCNICY"

Ania Ćwiękała

mama: Małgorzata Rokoszewska -Ćwiękała

  nauczyciel: Anna Piątek, Dominika Mucha

Przedszkole nr 13 w Tarnobrzegu

 

Do przedszkola chodzę z Mamą,

zawsze drogą taką samą.

Znam ją prawie już na pamięć,

nawet gdy na dworze zamieć.

 

Idę grzecznie po chodniku,

mijam kwiatki na trawniku.

Po kałużach czasem skaczę,

na drogowe znaki patrzę.

 

Gdy przechodzę przez krzyżówkę,

To odwracam zawsze główkę.

W lewo, w prawo i znów w lewo.

Ta zasada bezpiecznego

poruszania się po mieście

bardzo ważna jest. Uwierzcie!

 

Dobrze też jest znać kolory.

Żółty, czerwień i zielony.

Znaczą: czekaj, stój i idź

Wiem to ja i wie mój miś.

 

Gdy tak idę po chodniku,

Wielu mijam pomocników.

Światła, znaki, nawet zebrę,

Która przejścia wskaże pewne.

 

Nigdy nie wiem kogo spotkam.

Czasem pieska, czasem kotka.

Nieraz mijam małą mrówkę,

Innym razem ciężarówkę.

Wszyscy oni chcą tu w mieście

Czuć się miło i bezpiecznie.

 

Żeby jednak tak się stało,

trzeba zasad znać niemało:

Kto pierwszeństwo ma na drodze?

Którą stroną jechać mogę?

 

Kiedy świeci nam słoneczko,

Rowerowe zwiedź miasteczko.

Tam nauka łatwo idzie,

Lepiej ci nie pójdzie nigdzie.

 

Pięć lat mam tylko, lecz radę mam,

I zdradzę dzisiaj ją wszystkim wam.

Kto do przedszkola piechotą chodzi

Z mamą jest dłużej, mróz mu nie szkodzi.

Wiedza do głowy sama mu wpada.

A te przepisy znać nam wypada.

 

"Wiersz „Droga”

 

 Karolina Sabat

nauczyciel: Marzena Pietrasik

Publiczne Przedszkole w Dąbrowicy

 

W mieście ruch wielki: auta i tramwaje.

Na skrzyżowaniu kto mądry staje.

Można przejść na drugą stronę,

kiedy światło jest zielone.

 

Na wsi po szosie chodzić także można,

Lecz pamiętajcie „Bądźcie ostrożni”.

Każdy wie , że chodzić trzeba

tam, gdzie szosy strona lewa.

 

 

„Zwierzęta na wycieczce”

 

Marysia Ślusarz

nauczyciel: Marzena Pietrasik

Publiczne Przedszkole w Dąbrowicy

 

„W ZOO dziś dzień uroczysty
na wycieczkę idą wszyscy
Jest żyrafa, są dwa słonie
Małpki dwie i cztery konie
Idzie gruby hipopotam
Stąpa ciężko chlapie błotem
Aż oburza się Pan zebra
– Czemu Pan o innych nie dba?
Nagle zgrzyt i huk świst
Na chodniku słychać pisk
Mały bocian z żółwiem małym
Przez ulicę przebiec chciał
– Jak to można? – krzyczą słonie
– Przecież światło jest czerwone!
Zaskrzeczała więc papuga
– Gdy czerwone oczkiem mruga
musisz stać i czekać moment
żeby przejść na drugą stronę
potem zmiana – możesz iść
bo zielone jest jak liść
przez ulicę przechodź raźnie
nie ociągaj się! Odważnie!

 

„BĄDŹ WIDOCZNY DLA KIEROWCY!”

Opracowała: Dominika Kliza nauczyciel z Przedszkola nr 4 w Tarnobrzegu

Późnym, jesiennym popołudniem, gdy na dworze było szaro i ponuro mały Jaś wybrał się ze swoimi rodzicami i siostrą w odwiedziny do babci. Ponieważ w pewnym momencie nie było chodnika musieli iść poboczem trzymając się lewej strony jezdni. Byli przekonani, że idąc prawidłową stroną są widoczni dla nadjeżdżających pojazdów z naprzeciwka. Jednak okazało się, że ich myślenie było błędne i jadący z naprzeciwka samochód w ostatniej chwili zdążył ich ominąć. Na szczęście nikomu nic się nie stało. Gdy dotarli do babci, Jaś opowiedział swoją przygodę. Wtedy babcia wzięła go na kolana i powiedziała mu o kilku ważnych zasadach bezpiecznego poruszania się po drodze.

Mówiła:

- Nigdy nie wchodź na jezdnię, jeśli coś zasłania ci widoczność;

-Nigdy nie wchodź na jezdnię, gdy do przejścia zbliża się samochód; -Nigdy nie przechodź na czerwonym świetle i w miejscu niedozwolonym;

-Zawsze przechodź na zielonym świetle albo w miejscach do tego wyznaczonym za pomocą znaków drogowych bądź znaków poziomych na jezdni czyli na pasach;

-Wieczorem i o zmroku noś na wierzchniej odzieży znaki odblaskowe, dzięki którym będziesz lepiej widoczny na drodze.

Następnego dnia w przedszkolu Jaś opowiedział pani i dzieciom swoją przygodę. Następnie pani wychowawczyni zabrała dzieci na wycieczkę na skrzyżowanie, gdzie spotkali się z policjantem, który przypomniał im zasady prawidłowego poruszania się po drodze, chodniku, poboczu a także zasady prawidłowego przechodzenia przez przejście dla pieszych ze sygnalizatorem świetlnym i bez sygnalizatora. Na koniec spotkania policjant rozdał dzieciom opaski odblaskowe, zawieszki i poprosił by od tego momentu zawsze nosiły je ze sobą na swoich ubraniach dla swojego bezpieczeństwa.

Po tej pouczającej lekcji bezpiecznego poruszania się po drodze Jaś po powrocie do domu poprosił rodziców, aby poszli do sklepu i kupili dla całej rodziny znaki odblaskowe, by mogli bezpiecznie chodzić na spacery do babci.

 

„BEZPIECZNA DROGA DO PRZEDSZKOLA”

 

Filip Podkowa

Piotr Dzierzkowski

nauczyciel: Karolina Głaz

Przedszkole nr 13 w Tarnobrzegu

 

Kiedy nowy dzionek wstaje

Do przedszkola się udaję.

Mama, tata, ja, rodzeństwo

Dbamy o swe bezpieczeństwo.

 

O tym jak poruszać się po drodze

Mówią znaki na jednej nodze.

Nakazują, zakazują, ostrzegają

Uczestnikom bezpieczne zasady ustalają.

 

Jeden słup jest wyjątkowy

Stoi przy skrzyżowaniu, jest kolorowy.

Jego światła wciąż migają

Wszystkich ludzi ostrzegają:

„Czekaj na światło zielone

Gdy chcesz przejść na drugą stronę.

Gdy czerwone światło świeci

Czekają wszyscy, także i dzieci”.

 

Przez jezdnię przechodź w miejscu oznaczonym

Nigdy w niedozwolonym!

Zebra – w biało-czarne pasy droga przyozdobiona,

Gdzie przejść masz, podpowiada ci ona.

 

Pan policjant twój przyjaciel

Na bezpieczeństwie doskonale zna się.

Stoi w mundurze tuż przy drodze

Wymachuje lizakiem ku przestrodze.

Choć z pewnością nie smakuje

Lecz pędzące auta nim zatrzymuje.

 

A na koniec przedszkolaku miły

Pamiętaj by z całej siły

Odblask do ubrania przymocować,

By poboczem bezpiecznie podróżować.

 

Bo maluchy i starszaki

To bezpieczne przedszkolaki!

Rozważnie z dróg korzystają,

Bo zasady ruchu znają!

„BEZPIECZNIE DO PRZEDSZKOLA!"

Marysia Śnieżek

nauczycielki: Anna Piątek, Dominika Mucha

Przedszkole nr 13 w Tarnobrzegu

 

Z samego ranka z mamusią się zbieram I szybko zęby myję i się ubieram.

Z tatusiem naszym bezpiecznie autem pędzę,

Po drodze z nim, po angielsku gawędzę.

W foteliku, w pasy zapięta chcę być,

Gdy tatuś zahamuje, bezpieczna będę w nich.

Na czerwonym świetle, koniecznie auto zatrzymamy,

A gdy zielone się zapali, rozejrzymy się i ruszamy.

Jeszcze na pasach pieszych przepuszczamy,

Bo takie zasady ruchu drogowego znamy!

Samochód na parkingu, pod przedszkolem postawiony, Tatusia kochany skarb - do przedszkola już odprowadzony.

„Bezpieczny przedszkolak”

Grupa dzieci 5-letnich

nauczycielki: Ewa Pietrzyk, Małgorzata Sołowiej

Katolickie Przedszkole w Tarnobrzegu


Aby zawsze bezpiecznym na drodze być,

trzeba zgodnie z przepisami na co dzień żyć.

W poniedziałek z rana- mała Ola,

wyruszyła chętnie do przedszkola.

Wraz z mamą za rączkę szła śmiało,

drogę bezpiecznie przeszła żwawo.

Zgodnie ze znakami drogowymi, trasę pokonała,

i o znaczkach odblaskowych, wcale nie zapomniała.

Na swej małej rączce i niewielkiej sprzączce nieustannie odblaski nosiła.

By w ciemnościach z daleka dla pojazdów wyraźnie widzianą była.

Tuż za rogiem, duże skrzyżowanie mijała, które już pokonać sama umiała.

Wszystkie zasady ruchu drogowego

Sobie w drodze przypominała, o których tak często jej pani z przedszkola, opowiadała.

I na przejściu dla pieszych o zasadach pamiętała

Gdy przez pasy wraz z mamą raźno maszerowała.

Na swej drodze sygnalizator mijała nie raz,

który jej zielone światło, pokazywał na czas.

By w końcu dotrzeć do przedszkola swego,

szła ostrożnie prawą stroną chodnika wąskiego.

„Bezpieczny przedszkolak”

Małgorzata Sołowiej

Katolickie Przedszkole w Tarnobrzegu


Nasza pani już od rana,

Przyszła bardzo roześmiana.

Drogie dzieci- mówię wam-

Dzisiaj dobre rady dam.

Bezpieczeństwo ważna sprawa,

Wcale nie jest to zabawa.

Chociaż jesteś jeszcze mały,

Znaj przepisy i sygnały.

Kto zamierza przejść ulice,

Musi poznać tajemnice:

Opiekun zawsze jest konieczny,

Byś na drodze był bezpieczny.

Przez ulicę nie biegniemy,

My od dawna to już wiemy.

Popatrz w lewo, potem w prawo,

I po pasach ruszaj żwawo.

Gdy czerwone światło świeci,

Stoją wszyscy, starsi - dzieci.

Na zielonym iść możemy,

O tym wszyscy dobrze wiemy.

Patrz na znaki drogowe,

I noś elementy odblaskowe.

Bo bezpieczne są dzieci,

Gdy się na nich odblask świeci.

A wszystko konieczne jest po to,

Że życie cenniejsze niż złoto.

Teraz dłużej nie czekamy,

Na wycieczkę wyruszamy!

„Przygoda z piłką"

Grupa dzieci 5-letnich

nauczyciele: Aneta Tomczyk, Teresa Szczur

Przedszkole nr 5 w Nowej Dębie



Krzyś dostał od babci na urodziny piłkę, taką o jakiej marzył dużą i kolorową. Chłopiec bardzo chciał od razu się nią pobawić, ałe na dworze zrobiło się już ciemno i tata obiecał, że pójdą razem pograć w piłkę następnego .dnia. Kiedy nazajutrz Krzyś wrócił z przedszkola, taty ani mamy jeszcze nie było w domu, babcia była zajęta przygotowywaniem obiadu, więc Krzyś postanowił sam pobawić się nową piłką. Bardzo mu się spieszyło, więc pośpiesznie wybiegł na podwórko, nie słuchając prośby babci, która powiedziała:

- Krzysiu proszę bądź ostrożny i nie wychodź na ulicę!

- Dobrze babciu - odpowiedział Krzyś

Na podwórku Krzyś obejrzał jeszcze raz piłkę!

-Jest piękna -cieszył się. I moja! A jak świetnie skacze!

Odbijał piłkę mocno, coraz mocniej i mocniej. Nagle zobaczył kolegę Jarka idącego chodnikiem po drugiej stronie ulicy.

- Skąd masz taką ładną piłkę? - zapytał Jarek. Czy mogę się z tobą pobawić?

Krzyś był bardzo dumny z prezentu urodzinowego i chciał jak najszybciej pochwalić się piłką. Popatrzył na ulicę, nie nadjeżdżało ani jedno auto. Wskoczył szybko na ulicę i pobiegł do Jarka, gdy nagle coś zapiszczało, zazgrzytało:

-Ojejku -przeraził się skąd tutaj ten samochód!

Nagłe, wokół niego, zebrało się wiele osób i kierowca i babcia i nawet pan policjant. Babcia była przerażona i zdenerwowana:

- Prosiłam, żebyś nie wchodził na ulicę - powiedziała z wyrzutem.

- Bo ja... tylko.... Bo ja chciałem Jarkowi pokazać moją nową piłkę -bąkał przez łzy Krzyś.

Pan policjant nachylił się nad chłopcem:

- A widzisz te białe pasy na jezdni, o tam? -wskazał ręką.

- Tak, aleja... -zaczął nieśmiało Krzyś.

- To jest przejście dla pieszych i tylko tam można przechodzić przez ulicę - dokończył policjant.

- Ja..Ja... Już nigdy...Babciu-rozpłakał się Krzyś. Babcia przytuliła go mocno:

- Pamiętaj Krzysiu, na ulicy musimy być bardzo ostrożni.

"Kacperek jedzie do przedszkola"

Artur Szczęch, Gabriela Kalinowska

nauczycielki: Joanna Szypuła, Beata Wilk

Przedszkole Integracyjne nr 9 w Tarnobrzegu

Kacper ma sześć lat. Jest przedszkolakiem, ale nie potrafi jeszcze sam chodzić. Codziennie rano, wyrusza z mamą na przystanek, żeby wsiąść do szkolnego autobusu. Kacperek jeździ wózkiem. Wózek Kacperka prowadzi mama.

Przed ich domem jest skrzyżowanie z sygnalizacją świetlną. Na skrzyżowaniu panuje duży ruch. Przejeżdżają duże ciężarówki i samochody osobowe. Mama zatrzymała się przed przejściem dla pieszych. Jest czerwone światło. Kacperek wie, że trzeba poczekać na zielone. Kiedy zapala się zielone światło, chłopiec patrzy w lewo, potem w prawo i jeszcze raz w lewo.

- Teraz można przejść - mówi - tak uczyła nas pani Beatka w przedszkolu. Mama rusza wózkiem, ale krawędź chodnika jest wysoka i trudno na nią wjechać. Na szczęście Kacperek nie jest ciężki i mamie się udało.przystanku czeka dużo ludzi, ale ustępują miejsca dla wózka Kacperka. Kiedy przyjeżdża szkolny autobus, pan kierowca opuszcza specjalny podest, na który chłopiec wjeżdża wózkiem. Podest unosi się do góry i Kacperek może wjechać do autobusu. Żegna się z mamą, jest dzielny i nie płacze, chociaż jest mu smutno. Pani Maria, która opiekuje się dziećmi w autobusie, przypina wózek Kacpra specjalnym pasem. Teraz autobus może jechać. Szkolny autobus jest specjalnie oznaczony, żeby inni kierowcy wiedzieli, że jadą w nim dzieci.Pojazd szybko dojeżdża do przedszkola. Przed przedszkolem czeka pan woźny, który pomaga Kacperkowi wysiąść Kacperkowi. Chłopiec może teraz sam jechać wózkiem do przedszkola, bo krawędzie chodnika są tutaj niskie. Przed wejściem do przedszkola jest podjazd dla wózków i Kacper wjeżdża sam albo z pomocą pana Leszka. W przedszkolu czekają na niego koledzy, koleżanki i pani Beatka z panią Asią.

 

"Mama zawsze radę da..."

Grupa dzieci z Przedszkola nr 8

nauczyciel: Jajko Elżbieta

W pewnym mieście Tarnobrzegu, gdzie przedszkoli jest bez liku.

Są przedszkolaki małe, co do nich wędrują śmiałe...

O tej drodze Wam opowiem.

Mała Zosia rano wstała

Zjadła pięknie śniadanie

i ubrała czyste ubranie.

Stanęła przed furtką

i czekając na mamę

głaskała kotka

-prześliczną Kamę

Złapała dziarsko za rękę mamę

i razem poszły chodnikiem same

Mama Zosie przestrzegała:

by do krawędzi chodnika się nie zbliżała

by odblaski do ubranek

zawsze przypinała

Aut jadących po ulicy wyglądała

Lewą stroną pobocza chodziła

i w wyznaczonych miejscach

przez ulicę przechodziła

Dla aut nauka płycie ze znaków drogowych

co mówią, np, zbliżamy się do szkoły !

Mama dalej powiada:

jeszcze tylko skrzyżowanie

i 5 minut drogi do przedszkola zostanie

Na wielkim skrzyżowaniu

jest sygnalizator-

co kolorem znak nam daje

czy ktoś na przejściu jeszcze zostaje

czerwony: stój!

zielony: idź !

Na przejściu dla pieszych śmiało wychodzimy

I zebrę czarno-białą na drodze widzimy

Zosia się cieszy bo w oddali

światełko przedszkola się pali.

Krysia i Czesia wraz z kolegami

na powitanie Zosi

machają rączkami...

"Stoimy -przechodzimy"

Grupa dzieci 5-letnich

nauczyciele: Aneta Tomczyk, Teresa Szczur

Przedszkole nr 5 im. Misia Uszatka w Nowej Dębie

 

Gdy do przedszkola idziemy, na pasach się zatrzymujemy.

Patrzymy w lewo, w prawo, w lewo

i po pasach przechodzimy żwawo!

Uczy nas pani w klasach, że przechodzi się na pasach.

Przez ulice nie biegniemy teraz już to wszyscy wiemy!

Jak bezpiecznym być na drodze mówi znak na jednej nodze,

jego światła wciąż migają wszystkich nas ostrzegają!

Gdy czerwone światło świeci stoją wszyscy starsi, dzieci.

Na zielonym iść możemy o tym wszyscy dobrze wiemy!

Jak przechodzić przez ulicę pamięta każdy mały zuch.

Bo maluchy i starszaki To bezpieczne przedszkolaki!

„Wycieczka rowerowa”

Kowalski Michał, Mazurek Maja, Dominik Sokalski

nauczycielki: Barbara Zięba, Danuta Urbaniak

Przedszkole nr 7



Był piękny, słoneczny dzień. Tato wcześniej skończył pracę i przyszedł po mnie do przedszkola. W drodze do domu powiedział mi, że jedziemy z mamą i Maćkiem nad Jezioro Tarnobrzeskie. Maciek to mój starszy brat. Rowery były już przygotowane, a Maciek przygotował swój skuter. Ruszyliśmy - jest super ale przed nami skrzyżowanie i sygnalizacja świetlna. Tato krzyknął, żeby zatrzymać się przed pasami. Kiedy zaświeciło się światło zielone przeszliśmy na drugą stronę ulicy. Przed nami pojawił się znak drogowy: droga dla rowerów.

Jedziemy ostrożnie ścieżką rowerową. Nagle! PSSSS.... powietrze uciekło z koła. Jakiś łobuz rozbił butelkę i wjechałam na szkło. Mam przebitą oponę. Maciek, który jechał drogą na skuterze zobaczył to zdarzenie, zjechał na pobocze i zatrzymał się bezpiecznie przed jadącymi pojazdami. Pomógł tacie w naprawie koła i ruszyliśmy dalej w drogę.
Nad jeziorem poczuliśmy wszyscy , że jesteśmy głodni. Tato z mamą rozpalili ognisko w wyznaczonym miejscu. Maciek na długie kijki ponabijał kiełbaski. I smacznego - kto upiecze ten zajada. Jest fajnie szumi woda, Wisłostradą pędzą samochody, a my zajadamy pyszne kiełbaski. Tato na drogę powrotną do domu wybrał inną trasę. Przypomniał o kaskach i odblaskowych kamizelkach, ponieważ zaczęło się już ściemniać. Byliśmy wszyscy bardzo widoczni a kierowcy pojazdów z daleka nas omijali. Do domu dotarliśmy bezpiecznie i trochę zmęczeni ale byliśmy wszyscy bardzo szczęśliwi. Poznałem wiele znaków drogowych i zasady poruszania się po ścieżce rowerowej.

"Droga Kasi do przedszkola"

Weronika Pędzimąż, Kuba Dul, Maciek Kolasa, Izabela Wójcik

nauczyciel Mariola Aftyka

Przedszkole nr 5

 

To jest Kasia. Kasia ma czerwoną kurtkę ze znakami odblaskowymi.

Obok drogi, którą Kasai i tata idą do przedszkola nie ma chodnika i muszą poruszać się poboczem.

Tata mówi, że to bardzo ważne, aby Kasia była dla jadących po ulicy pojazdów.

Czasami Kasia jedzie do przedszkola razem z mamą samochodem.

Dziewczynka zna już wszystkie znaki drogowe, które mijają po drodze.

Kiedy dojeżdżają do skrzyżowania, mama zatrzymuje się przed przejściem dla pieszych,

ponieważ na krawędzi chodnika stoi pani z małym synkiem.

Kasai wie także, że należy się zatrzymać jeżeli światło na sygnalizatorze świeci się na czerwono

Ostatni zakręt i w końcu dotarli do przedszkola.

Kasia bardzo się cieszy, ponieważ dzisiaj w przedszkolu odwiedzi ich pan Policjant,

który opowie im o skutkach niewłaściwego zachowania się na drodze.

"PORAD KILKA DLA PRZEDSZKOLAKA"

Grupa 6-latków

nauczyciele: Bożena Dryka, Anna Kawalec

 Przedszkole Nr 3

Znów jest rano , pora wstawać :
umyć buzie, rączki, ząbki ,
do przedszkola się udawać .
Lecz po drodze drogie dzieci
czyha na Was dużo niebezpieczeństw.
Czy to z mamą , czy to z tatą
nie tracimy głowy uważając na to:
autobusy, auta i rowery,
ruch jest duży chociaż rano
wszystkim spieszno gdy już wstaną .
Cóż nam grozi , oto przestróg kilka ,
gdy je poznasz zastosujesz,
czyś przedszkolak duży ,czyś ciut mały
do przedszkola dojdziesz cały.

 
PIERWSZA

Gdy idziemy to za ręce się trzymamy
albo taty albo mamy .


DRUGA

Gdy nam będzie trzeba przejść
przez drogę , rozglądamy się za zebrą .
Lecz nie żywą tą z Afryki
ale malowaną na ulicy .
A gdy taką już znajdziemy ,
podchodzimy ale nie idziemy.
Trzeba stanąć przed nią grzecznie
i upewnić się czy można przejść bezpiecznie.
Tak więc spójrzmy w lewo , spójrzmy w prawo
I znów w lewo , nic nie jedzie ?
Przechodzimy żwawo !

TRZECIA

Sprawa łatwa bo przy pasach
zobaczymy światła .
Gdy czerwony kolor świeci
stoi mama , stoi tata , stoją dzieci .
Gdy zielony kolor się pojawi
każdy pojazd wolną drogę nam zostawi .
Więc ruszajmy pewnym krokiem
bo nie świeci on zbyt długo ,
po co tracić czas na turę drugą ?

CZWARTA

Przybywamy do przedszkola
Autem jest wygodnie
fajnie, szybko , takie czasy
ale żeby być bezpiecznym
zapinamy pasy .

 

Już w przedszkolu !
Czas nauki , czas zabawy .
Koleżanki i koledzy ,
ważne przedszkolaków sprawy .
Lecz czas płynie , szybko mija.
Czas do domu .
Przyjdzie mama albo tata
może babcia może dziadzio
chętnie Was do domu zaprowadzą .
I tu czas na przedszkolaka .
On prowadzi nie ma rady ,
on z wierszyka zna porady .

 

"KRZYŚ I DROGA DO PRZEDSZKOLA"

 Oliwia Dołowy

nauczyciele: Regina Kusak, Renata Janeczko

 Przedszkole  Nr 15

 

Ale mamo….. jestem duży,

już nie wchodzę do kałuży,

na przepisach też się znam,

chcę iść do przedszkola sam!

 

Grzecznie chodzę po chodnikach,

nie popycham się, nie brykam,

a gdy przejścia potrzebuję,

zebry zawsze poszukuję.

 

Później czekam na zielone

- na czerwonym trzeba stać

i rozglądam się nim przejdę,

więc się nie masz o co bać.

Świetnie Krzysiu znasz zasady,

lecz na jedną nie ma rady:

„Wszystkie dzieci co dzień rano

idą do przedszkola z mamą”!

"Wycieczka"

Daria Skrzypczak

nauczyciele: Barbara Fornal, Beata Urbaniak

Przedszkole nr 1 w Nowej Dębie

Pani Gosia już od rana

czeka na swe przedszkolaki.

Na wycieczkę wyruszają,

by zdobywać wiedzy szlaki.

 

„ Wszyscy grzecznie się ustawcie

i odblaski ubierajcie.

Na pobocze się kierujcie,

w równym rzędzie maszerujcie!

Dziś nauczę was przepisów

oraz zasad zachowania,

aby droga do przedszkola

bez urazów wam mijała.”

 

I ruszają przedszkolaki

na wyprawę w dziką puszczę,

co się miastem tu nazywa.

Gdzie pojazdy jak zwierzyna-

każde jedzie w inną stronę,

czasem goni jak szalone.

 

„ Teraz wielkie jest zadanie

-mówi pani do dzieciaków-

trzeba przejść przez skrzyżowanie

bez potłuczeń i siniaków.

Tamte światła nam pomogą!

Gdy zielone się zaświeci,

przechodzimy każdy w parze.

Pamiętajcie o tym dzieci !”

 

Idą grzecznie przedszkolaki.

Na przejście dla pieszych się kierują

- takie pasy, co na drodze

bezpieczeństwo gwarantują.

Potem pani pokazuje:

„Tam znak STOP przy drodze stoi.

On oznacza, że w tym miejscu

auta stają wbrew swej woli.’’

 

„Mnie są niepotrzebne pasy,

te nakazy i zakazy!

Mnie w tym mieście wszyscy znają,

mnie się z drogi usuwają!”

 

 

Ania, Zosia i Małgosia

proszą chłopca po cichutku:

„ Już uspokój się nicponiu.

Idź za nami powolutku.”

 

No, a Stasiu? Jak to Stasiu.

Wszystkim znany chwalipięta.

Najmądrzejszy i najlepszy,

i do pięt mu nikt nie sięga!

Więc dziewczynki ignoruje,

krawędź chodnika przeskakuje.

W mig na jezdnię susa daje,

i kangura tam udaje.

 

Gdy nadjeżdża pan Antoni,

(choć ostrożnie i powoli)

Stasiu wbiega mu pod koła

i pomocy nagle woła .

 

Cóż za krzyki, cóż za draka!

Stasiu jęczy nieboraka.

Cała noga połamana

i krew leje się z kolana.

 

Ania, Zosia i Małgosia

głośno panią ponaglają:

„ Trzeba dzwonić po karetkę!!”

Potem Stasia pocieszają.

 

Pamiętajcie więc dzieciaki:

respektujcie wszystkie znaki!!

Bo ulica, to nie żarty!

Na kodeksie ruch oparty.

Koncepcja pracy przedszkola

 

KONCEPCJA PRACY PRZEDSZKOLA NR 17 W TARNOBRZEGU

Na lata 2014-2017

 

POWIEDZ MI, A ZAPOMNĘ. POKAŻ, A ZAPAMIĘTAM.

POZWÓL MI WZIĄĆ UDZIAŁ, A ZROZUMIEM

Konfucjusz

 

 

PODSTAWA PRAWNA

 

  • Rozporządzenie MEN z dnia 10.05.2013r. w sprawie nadzoru pedagogicznego
    (Dz. U. z 2014r Poz. 560),
  • Statut przedszkola,

 

NASZE PRZEDSZKOLE

 

„Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć nauczyłem się w przedszkolu – o tym jak żyć, jak odczuwać, marzyć i wyobrażać sobie lepszy świat”.

R. Fulghum

 

  • Przedszkole rozpoczęło swoją działalność w lutym 1985r. Pierwszym dyrektorem przedszkola była pani Maria Kuza. Następnie od 2001 roku kierownictwo placówki objęła pani Zofia Kupiec. Obecnie funkcję tę pełni pani Dorota Poniatowska.
  • Przedszkole Nr 17 znajduje się w Tarnobrzegu przy ulicy E. Orzeszkowej 7, na osiedlu „Serbinów". Otoczone jest dużą ilością zieleni, posiada własny duży
    i bezpieczny plac zabaw z dala od zgiełku ruchliwych ulic. Przestronne sale są bogato wyposażone w pomoce dydaktyczne oraz zabawki.
  • Placówka mieści się w wolno stojącym, piętrowym budynku posiadającym bardzo dobre warunki lokalowe:
  • Na parterze - szatnia, dwie sale zajęć z łazienkami, pomieszczenia gospodarcze i gabinet intendentki;
  • Na pierwszym piętrze - dwie sale zajęć z łazienkami, kuchnia, duży hol pełniący funkcję sali widowiskowej, pokój nauczycielski, gabinet lekarski, gabinet dyrektora.
  • W przedszkolu funkcjonuje 4 oddziały - są to: 3, 4, 5 i 6 latki. Czas pracy przedszkola dostosowany jest do potrzeb rodziców.
  • Pobyt w naszym przedszkolu upływa dzieciom na zabawach, zajęciach planowanych i inspirowanych przez nauczycielki, a także na spacerach, wycieczkach, grach i zabawach ruchowych na powietrzu.
  • Dzieci mają również możliwość uczestniczenia w zajęciach dodatkowych takich, jak: ćwiczenia korekcyjne, zajęcia logopedyczne, rytmika, język angielski, zajęcia z psychologiem oraz religia w grupie dzieci 6-letnich.
  • W trakcie codziennych zajęć rozbudzamy i rozwijamy zainteresowania dzieci plastyką, muzyką, teatrem literaturą i tańcem. Przedszkole jest otwarte na potrzeby środowiska lokalnego, w którym funkcjonuje poprzez m.in. udział
    w przeglądach, konkursach, festiwalach organizowanych na terenie miasta.
  • Nasza placówka jest również organizatorem wielu ciekawych imprez
    i uroczystości dla dzieci i ich Rodziców.

 

CELE KONCEPCJI PRACY PRZEDSZKOLA

 

  1. Przedszkole realizuje koncepcję pracy ukierunkowaną na rozwój dzieci.
  • Nasze przedszkole pracuje zgodnie z przyjętą przez radę pedagogiczną koncepcją pracy, która jest analizowana i modyfikowana w razie potrzeby. Głównym jej założeniem jest otoczenie opieką dzieci w celu zapewnienia im poczucia bezpieczeństwa, aktywizowanie poprzez wprowadzanie metod opartych na zadaniach twórczych, otwartych, badaniach, eksperymentowaniu. Rozwijanie wrażliwości estetycznej, poczucia szacunku wobec siebie i innych. Wspieranie ich w działaniach (pozwolenie na wykonanie „po swojemu”), pomoc i zachęta do przekraczania kolejnych granic możliwości (indywidualizacja).

 

  1. Procesy wspomagania rozwoju i edukacji dzieci są zorganizowane w sposób sprzyjający uczeniu się.
  • Przedszkole jest miejscem tak zorganizowanym, aby istniała możliwość wyboru różnej aktywności przez dziecko. Przedszkolak, który może decydować o tym,
    w jaki sposób chce się bawić, ujawni swoje zainteresowania, upodobania. Swoboda wyboru umożliwia określenie mocnych i słabych stron dziecka, a także pozwala na kreowanie warunków i dobór metod.

 

  1. Dzieci nabywają wiadomości i umiejętności określone w podstawie programowej.
  • Dzieci są ciekawe otaczającej rzeczywistości, zadają dużo pytań, są dociekliwe, wykazują dużą determinacje i wytrwałość przy realizacji określonych zadań,
    a podczas prac zespołowych potrafią dzielić się zadaniami i zgodnie współpracować.
  1. Dzieci są aktywne.
  • Dzieci aktywnie uczestniczą w zajęciach. Nauczycielki stosują aktywizujące
    i indywidualne metody pracy, dostarczają bodźców, prowokują do działania. Wyzwalają u dzieci szeroko rozumianą aktywność twórczą.

 

  1. Respektowane są normy społeczne.
  • Dzieci rozpoznają swoje emocje, kontrolują je. Czują się pełnoprawnymi członkami społeczności przedszkolnej, znają swoje prawa i obowiązki.
  • Dzieci uczestniczą w życiu przedszkola i decyzjach dnia codziennego. Postrzegane są jako osoby, które mają własne wyobrażenia, zamiary, oczekiwania.

 

  1. Przedszkole wspomaga rozwój dzieci z uwzględnieniem ich indywidualnej sytuacji.
  • W przedszkolu prowadzone są działania służące wyrównywaniu szans edukacyjnych, dostosowuje się działania do możliwości i potrzeb rozwojowych dzieci. Stosuje się indywidualizację procesu wspomagania rozwoju dziecka przez stosowanie różnorodnych metod pracy. Opracowane i modyfikowane narzędzia obserwacji i diagnozy przedszkolnej są dostosowane do norm rozwojowych dziecka.
  • Opracowuje się i wdraża programy wspomagania i korygowania rozwoju dzieci.

 

  1. Nauczyciele współpracują w planowaniu i realizowaniu procesów edukacyjnych.
  • Nauczyciele dzielą się między sobą doświadczeniem, biorą udział
    w wewnętrznych i zewnętrznych formach doskonalenia zawodowego.
  • Zespół przedszkola jest zintegrowany, ukierunkowany na wspólny cel, zaangażowany, kompetentny, otwarty na zmiany, nie boi się nowości, łączy wiedzę z praktyką, udziela sobie wsparcia merytorycznego i emocjonalnego.
  • Profesjonalizm i zaangażowanie kadry pedagogicznej są oceniane za pomocą jasno określonych kryteriów.

 

  1. Promowana jest wartość wychowania przedszkolnego.
  • Przedszkole prezentuje i upowszechnia informacje o ofercie prowadzonych zajęć, podejmowanych działaniach. Informuje środowisko o celowości i efektach tych działań za pośrednictwem strony internetowej, wystaw prac dzieci, udziału
    w przeglądach artystycznych, konkursach i zawodach.
  • Współpracuje z innymi placówkami oświatowymi: Przedszkolem Nr 5, Szkołą Podstawową Nr 3 i 10, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną w Tarnobrzegu, Biblioteką.

 

  1. Rodzice są partnerami przedszkola.
  • Rodzice w ramach wypracowanych zasad współdecydują w sprawach przedszkola w obszarach: wychowawczym i organizacyjnym.
  • Przedszkole pozyskuje i wykorzystuje opinie rodziców na temat swojej pracy.
  • Rodzice są zaangażowani w życie przedszkola, współorganizują tradycyjne uroczystości wynikające z kalendarza imprez placówki. Ponadto pomagają
    w pozyskiwaniu sponsorów na rzecz przedszkola, chętnie wykonują różne prace naprawcze.
  • Przedszkole daje rodzicom możliwość pracy nad rozwojem i edukacją ich dzieci poprzez stały kontakt z nauczycielami, umożliwienie spotkań ze specjalistami pracownikami poradni psychologiczno-pedagogicznej.

 

  1. Wykorzystywane są zasoby przedszkola i środowiska lokalnego na rzecz wzajemnego rozwoju.
  • Przedszkole korzysta z zasobów środowiskowych w procesie poznawania przez dzieci otaczającej rzeczywistości, dotyczy to organizacji wyjazdów do miejsc użyteczności publicznej (kino-teatr), wycieczek, wyjść do biblioteki, szkoły, muzeum. Przedszkole gości ludzi sztuki, ekspertów i specjalistów z różnych dziedzin.
  • Organizowane są imprezy środowiskowe np. piknik rodzinny, konkursy: „Bezpieczne przedszkolaki”, matematyczny „Łamigłówki małej główki”, plastyczne, zawody sportowe.

 

PRZEDSZKOLE WSPÓŁPRACUJE Z WIELOMA PLACÓWKAMI I INSTYTUCJAMI:

 

  • Komendą Miejską Policji w Tarnobrzegu;
  • Komendą Miejską Państwowej Straży Pożarnej w Tarnobrzegu;
  • Przedszkolem Nr.5;
  • Miejską Biblioteką Publiczną;
  • Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną;
  • Szkołą Podstawową nr 10 w Tarnobrzegu;
  • Muzeum Historycznym Miasta Tarnobrzeg.

 

  1. Przedszkole w planowaniu pracy uwzględnia wnioski z analizy badań zewnętrznych i wewnętrznych.
  • W przedszkolu działania wychowawcze, opiekuńcze i edukacyjne poddaje się systematycznej ewaluacji wewnętrznej. Wyniki ewaluacji wyznaczają kierunek wprowadzanych zmian.

 

  1. Zarządzanie przedszkolem służy jego rozwojowi.
  • Dyrektor posiada umiejętności interpersonalne, tworzy w przedszkolu dobry klimat do współpracy i działania. Jest otwarty wobec inicjatyw pracowników
    i rodziców, wspiera twórcze pomysły, stwarza warunki do ich realizacji.
  • Wyniki sprawowanego nadzoru pedagogicznego wykorzystywane są do planowania dalszej pracy, przyczyniają się do rozwoju przedszkola. Podnoszą bezpieczeństwo i uatrakcyjniają pobyt dziecka w przedszkolu.
  • Warunki lokalowe i wyposażenie umożliwiają realizowanie przyjętych programów, projektów, sprzyjają zabawie i odpoczynkowi.

 

WIZJA

 

NASZE PRZEDSZKOLE- PRZEDSZKOLEM OTWARTYM NA POTRZEBY DZIECI I RODZICÓW PROMUJĄCYCH DZIAŁANIA TWÓRCZE

 

  • Przedszkole jest placówką bezpieczną, przyjazną dzieciom, rodzicom, pracownikom, otwartą na ich potrzeby.
  • Praca przedszkola ukierunkowana jest na dziecko, jego potrzeby i wszechstronny rozwój osobowości.
  • Umożliwia wyrównywanie szans edukacyjnych wszystkim dzieciom
    i przygotowuje je do podjęcia nauki w szkole.
  • Oferty edukacyjne stwarzają warunki do twórczości, rozwijania umiejętności
    i kształtowania samodzielności oraz wartości moralnych.
  • Przedszkole przeciwdziała izolacji społecznej i nietolerancji.
  • Wszyscy przestrzegają prawa dziecka, dbają o dobre stosunki międzyludzkie
    i skuteczną komunikację interpersonalną.
  • Rodzice są partnerami uczestniczącymi w życiu przedszkola.
  • Przedszkole zatrudnia wykwalifikowaną, kompetentną, zaangażowaną
    i odpowiedzialną kadrę pedagogiczną.
  • Przedszkole uwzględnia w swoich działaniach potrzeby środowiska lokalnego.
  • Promuje swoje osiągnięcia i ma dobrą opinię w środowisku.
  • Stosowane aktywne metody pracy, programy i nowatorskie rozwiązania gwarantują wysoką jakość pracy przedszkola.

 

Baza, wyposażenie, estetyka pomieszczeń i otoczenia wpływają na wysoki poziom pracy.

 

MISJA

 

W NASZYM PRZEDSZKOLU DZIECKO:

 

  • ZNAJDUJE WARUNKI INDYWIDUALNEGO I WSZECHSTRONNEGO ROZWOJU
  • ROZWIJA AKTYWNOŚĆ TWÓRCZĄ
  • ROZWIJA WIEDZĘ I UMIEJĘTNOŚĆ DZIĘKI AKTYWNYM FORMOM PRACY
  • POZNAJE SWOJE PRAWA
  • CZUJE SIĘ BEZPIECZNIE W ŻYCZLIWEJ I DOBREJ ATMOSFERZE
  • OBCUJE ZE SZTUKĄ
  • POZNAJE KULTURĘ I DZIEDZICTWO NARODOWE

 

Każde dziecko jest dla nas ważne! Jest dla nas indywidualnością. Robimy wszystko, aby czuło się bezpieczne i szczęśliwe oraz pomagamy mu poznać siebie, stać się samodzielnym i otwartym na świat człowiekiem. Dzieci opuszczające nasze przedszkole są otwarte, spontaniczne i twórcze. Znają siebie i swoje możliwości, szanują odrębność innych. Radzą sobie w sytuacjach trudnych, umieją rozwiązać problemy i są dobrze przygotowane do podjęcia obowiązku szkolnego.

 

KADRA PEDAGOGICZNA:

W NASZYM PRZEDSZKOLU NAUCZYCIELE:

 

  1. Aktywnie realizują zadania przedszkola określone w dokumentach wewnętrznych przedszkola.
  2. Podejmują działania innowacyjne. Są aktywni i twórczy.
  3. Piszą i realizują programy własne, dostosowane do potrzeb grupy i placówki.
  4. Współpracują z rodzicami i środowiskiem lokalnym.
  5. Doskonalą swoją wiedzę i zbierają nowe doświadczenia poprzez uczestnictwo
    w licznych kursach i szkoleniach.
  6. Wszyscy nauczyciele wykorzystują metody aktywne w pracy.
  7. Nauczyciele uzyskują status nauczyciela mianowanego, dyplomowanego.
  8. Pozyskują rodziców do efektywnych działań na rzecz przedszkola oraz poszukują sympatyków i partnerów przedszkola.
  9. Monitorują efektywność własnej pracy - samokontrola.
  10. Dzielą się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami.

 

 

METODY PRACY NASZEGO PRZEDSZKOLA

 

W realizacji obowiązujących treści programowych wychowania przedszkolnego, wykorzystywane są metody aktywne, problemowe i twórcze oraz metody tradycyjne. Wszystkie metody pracy z dzieckiem uwzględniają podstawową formę jego aktywności jaką jest zabawa. Do metod tych należą m.in.:

  • Pedagogika zabawy - zabawy i gry integrujące grupę, wyzwalające aktywność,
  • Ruch rozwijający Weroniki Sherborne – metoda gwarantująca prawidłowy rozwój fizyczny dziecka i pomagająca zdobyć poczucie bezpieczeństwa
    i pewności siebie, uczy współdziałania i partnerstwa,
  • Gimnastyka ekspresyjna Rudolfa Labana - improwizacja rytmu i wyobraźni,
  • Metoda Carla Orfa,
  • Gimnastyka mózgu Paula Dennisona – to ćwiczenia relaksacyjne
    i energetyzujące służące integracji półkul mózgowych,
  • Elementy metody I. Majchrzak,
  • Aktywne słuchanie muzyki wg Batii Strauss,
  • Techniki relaksacyjne- bajko terapia, muzykoterapia,
  • Drama tworzenie i obserwowanie scenek dramowych. Rozwija umiejętność wyrażania siebie poprzez dialog w rolach sytuacyjnych, gry i zabawy,
  • Metoda Dobrego Startu – metoda słuchowo–wzrokowo–ruchowa - poznawanie wielozmysłowe rzeczywistości.
  • „Burza mózgów” – metoda aktywizująca, pobudzająca do aktywnego myślenia
    i działania,

 

DZIAŁANIA PODNOSZĄCE JAKOŚĆ PRACY PRZEDSZKOLA

SPOSOBY DIAGNOZOWANIA ROZWOJU DZIECI:

 

  • karty obserwacji,
  • monitorowanie przyrostu wiedzy i umiejętności,
  • przeprowadzenie diagnozy przedszkolnej,
  • ocena realizacji założonych celów i zadań, analiza, wnioski do dalszej pracy,
  • bieżące wspieranie rozwoju dzieci, praca według indywidualnego programu, dokumentowanie wyników obserwacji.

 

PREZENTOWANIE OSIĄGNIĘĆ DZIECI W PRZEDSZKOLU

ODBYWA SIĘ POPRZEZ:

 

  • prezentacji dokonań dzieci (występy artystyczne, konkursy),
  • teczek prac i innych dokumentów,
  • obserwacji rozwoju dziecka,
  • arkuszy obserwacji przyrostu wiedzy,
  • albumów, kronik,
  • materiałów reportażowych (zdjęcia, filmy itp.)

 

SPOSOBY MONITOROWANIA OSIĄGNIĘĆ NAUCZYCIELI:

 

Nauczyciele dokonują samooceny własnej pracy, jak również zostają poddani ocenie przez dyrektora. Badania osiągnięć nauczycieli dokonuje się na podstawie:

  • ankiet,
  • obserwacji,
  • obserwacji prezentowanych przez dzieci umiejętności, wiedzy i postaw,
  • arkuszy oceny pracy nauczyciela,
  • innych dokumentów obrazujących pracę nauczyciela.

Wyniki badania osiągnięć dzieci, nauczycieli, jak również ocena jakości pracy przedszkola omawiane są na Radach Pedagogicznych analityczno-oceniających odbywających się co pół roku.

 

SPOSOBY INFORMOWANIA RODZICÓW O POSTĘPACH EDUKACYJNYCH DZIECI:

 

  • Nauczyciele na pierwszym zebraniu informują rodziców o wymaganiach edukacyjnych wynikających z realizowanego przez siebie programu nauczania
    i wychowania,
  • Nauczyciele zobowiązani są do gromadzenia informacji o dziecku
    i dokumentowania jego rozwoju w sposób przyjęty w przedszkolu,
  • Informacje o dziecku zawarte są w arkuszach obserwacyjnych, diagnostycznych, innych dokumentach zbieranych przez nauczycieli,
  • Rodzice o postępach edukacyjnych swoich dzieci dowiadują się na zebraniach ogólnych, w trakcie indywidualnych rozmów podejmowanych z inicjatywy nauczyciela lub rodzica,
  • Na życzenie rodzica nauczyciel może napisać opinię o aktualnym stanie rozwoju dziecka,
  • Informację o stanie rozwoju dziecka rodzice otrzymują dwa razy w roku –przeprowadzeniu diagnozy wstępnej i końcowej.

 

CELEM WSPÓŁPRACY PRZEDSZKOLA Z RODZICAMI JEST:

 

  • Dążenie do jedności oddziaływań wychowawczo-dydaktycznych przedszkola
    i środowiska rodzinnego,
  • Wszechstronny rozwój dziecka,
  • Nawiązanie dobrego kontaktu z rodzicami,
  • Zapoznanie rodziców z realizowanymi w przedszkolu programami pracy wychowawczo-dydaktycznej,
  • Przekazanie wiedzy na temat funkcjonowania dziecka w przedszkolu,
  • Wspieranie rodziców w celu osiągnięcia przez dziecko gotowości do podjęcia nauki w szkole
  • Udzielanie rodzicom wsparcia w rozpoznawaniu przyczyn trudności wychowawczych oraz doborze metod udzielania dziecku pomocy,
  • Włączenie rodziców w życie grupy i przedszkola,
  • Angażowanie rodziców w prace na rzecz przedszkola,
  • Podnoszenie świadomości edukacyjnej rodziców przez spotkania ze specjalistami.
  • Promowanie placówki w środowisku lokalnym.

 

FORMY WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI OBEJMUJĄ:

 

  • Zebrania ogólne i grupowe z rodzicami oraz Radą Rodziców;
  • Zajęcia adaptacyjne dla nowo przyjętych dzieci;
  • Konsultacje indywidualne z nauczycielami;
  • Udział rodziców w spotkaniach grupowych ze specjalistami;
  • Konsultacje indywidualne ze specjalistami;
  • Organizacje zajęć otwartych dla rodziców;
  • Organizacje uroczystości, koncertów, inscenizacji, konkursów;
  • Włączanie rodziców do organizacji imprez przedszkolnych;
  • Udział rodziców w pracach grupy i przedszkola.

 

DZIAŁANIA PROMOCYJNE OBEJMUJĄ

 

  • Redagowanie gazetki „Przedszkolne Nowinki”;
  • Występy i przedstawienia dzieci na forum miejskim;
  • Prowadzenie strony internetowej – adres: http://www.przedszkole17tarnobrzeg.pl/
  • Organizacja uroczystości ogólnoprzedszkolnych, prezentacja umiejętności dzieci;
  • Prezentacja działań w lokalnych mediach;
  • Udział i organizacja konkursów wewnątrz przedszkolnych i między przedszkolnych.
  • Dbałość o estetykę otoczenia wewnątrz i na zewnątrz budynku;

 

 

SYLWETKA ABSOLWENTA PRZEDSZKOLA

 

Absolwenci naszego przedszkola to dzieci otwarte, twórcze, komunikatywne, przygotowane do podjęcia obowiązków na kolejnym szczeblu edukacji. Znając siebie
i swoje możliwości, akceptują odrębność innych, potrafią odnaleźć się w nowej sytuacji, rozwiązują problemy, dążą do osiągnięcia sukcesu i radzą sobie z porażkami.

Nasz Absolwent:

  • posiada wiedzę i umiejętności określone w podstawie programowej;
  • jest samodzielny;
  • jest zainteresowany nauką i książkami;
  • ma rozwinięte kompetencje społeczne na poziomie umożliwiającym podporządkowanie się wymogom szkolnym;
  • współdziała w zespole;
  • jest otwarty na potrzeby innych ludzi;
  • lubi aktywny udział w zadaniach i działaniach twórcze;
  • jest wrażliwy estetycznie;
  • podejmuje działania przyjazne przyrodzie;
  • akceptuje zdrowy styl życia;
  • ma poczucie bycia Polakiem i Europejczykiem

 

ZESPÓŁ OPRACOWUJĄCY KONCEPCJĘ

 

Koncepcja została opracowana przez Radę Pedagogiczną Przedszkola nr 17
w Tarnobrzegu, przy współudziale Rady Rodziców.

Postanowienia końcowe:

  1. Koncepcja pracy przedszkola jest otwarta i może ulegać modyfikacji.
  2. Koncepcja pracy przedszkola jest uzupełnieniem zadań określonych w Statucie.
  3. Koncepcję pracy zatwierdza do realizacji Rada Pedagogiczna.
  4. Zmiany mogą być dokonywane na wniosek Rady Pedagogicznej, dyrektora Przedszkola i Rady Rodziców

 

KIERUNKI REALIZACJI

ZADANIA DO REALIZACJI

 

ZADANIE I „Jestem małym artystą”

Zadanie na rok szkolny 2014/2015 „Jestem małym artystą” - umożliwianie dziecku ekspresji spostrzeżeń, przeżyć, uczuć w różnych formach działalności plastycznej.

Cele:

  1. Wspomaganie i ukierunkowanie rozwoju dziecka w zakresie: jego wrodzonych możliwości twórczych, poznawania i wyrażania siebie w formie ekspresji plastycznej, kształtowania twórczej postawy.
  2. Rozwijanie uzdolnień i zainteresowań artystycznych dzieci.
  3. Zapoznanie z dziedzinami sztuk plastycznych: malarstwem, rysunkiem, rzeźbą, grafiką, architekturą, fotografią i sztuką użytkową.
  4. Tworzenie prac plastycznych w różnych technikach – zapoznanie
    z nazewnictwem, zdobywanie umiejętności wykorzystania różnorodnych materiałów jako środków ekspresji.
  5. Rozwijanie zdolności percepcji malarskich dzieł sztuki: spostrzegania, rozumienia, przeżywania, wartościowania, rozwijanie wrażliwości na piękno otaczającej przyrody.
  6. Zdobywanie umiejętności estetycznego prezentowania prac plastycznych.
  7. Kształtowanie odpowiedniego stosunku do zabytków i sztuki ludowej, rozwijanie zainteresowań zabytkami własnego miasta i regionu.

 

ZADANIE II „Moja Mała Ojczyzna”

„Moja Mała Ojczyzna”- kształtowanie postaw patriotycznych i obywatelskich.

Cele :

  1. Kształtowanie przywiązania do rodziny i środowiska;
  2. Zapoznanie z krajobrazem i lokalnymi zabytkami;
  3. Zainteresowanie historyczną przeszłością najbliższej okolicy;
  4. Wpajanie szacunku do symboli narodowych;
  5. Pielęgnowanie polskiej mowy i polskiej tradycji;
  6. Wzbudzanie i umacnianie dumy narodowej ze wszystkiego, co Polskie;
  7. Rozbudzanie pasji turystycznych.

 

ZADANIE III Zadanie „Z muzyką na Ty”

Rozwijanie aktywności muzycznej poprzez tworzenie, odtwarzanie i słuchanie muzyki

Cele:

  1. Uwrażliwienie dzieci na piękno muzyki;
  2. Rozwijanie aktywności muzycznej poprzez tworzenie, odtwarzanie i słuchanie muzyki;
  3. Wyzwolenie u dzieci tendencji do samo ekspresji i rozwijania inwencji twórczej poprzez formy ruchowo- muzyczno- słowne;
  4. Rozumienie przez nauczyciela kształtowania i rozwijania zainteresowań
    i zdolności muzycznych.

 

ZADANIE IV „Z przyrodą za pan brat”

Cele:

  1. Poznawanie przyrody poprzez bezpośrednią obserwację;
  2. Dostrzeganie zależności pomiędzy światem roślin i zwierząt;
  3. Rozbudzanie zainteresowań przyrodniczych, chęci do poznawania świata przyrody;
  4. Rozwijanie wrażliwości estetycznej poprzez ukazywanie piękna naturalnego środowiska;
  5. Kształtowanie u dzieci aktywnej postawy wobec środowiska;
  6. Zaspokajanie ciekawości związanej z odkrywaniem nowych rzeczy;
  7. Zapoznawanie ze zjawiskami przyrodniczymi i fizycznymi występującymi w przyrodzie w różnych porach roku (tęcza, deszcz, wiatr);
  8. Wyjaśnianie powstawanie zjawisk poprzez zabawy badawcze.

 

ZADANIE V „Jesteśmy aktorami”

Stymulowanie rozwoju i inspirowanie twórczych działań dzieci.

Cele:

  1. Uwrażliwienie na piękno słowa mówionego;
  2. Rozwijanie logicznego myślenia poprzez kształtowanie pojęć;
  3. Nabywanie doświadczeń zarówno w sposób werbalny, jak i niewerbalny;
  4. Wytwarzanie pozytywnych relacji i postaw w zakresie rozwoju dziecka;
  5. Zaspokajanie potrzeb natury emocjonalnej;
  6. Wyrabianie potrzeb społecznych;
  7. Rozwijanie umiejętności posługiwania się językiem literackim;
  8. Bogacenie czynnego słownictwa dzieci i uściślenie pojęć związanych
    z działalnością teatralną;
  9. Rozwijanie umiejętności przedstawiania poznanych utworów za pomocą gestu, mimiki, ruchu;
  10. Wdrażanie do posługiwania się mową poprawną pod względem gramatycznym i fleksyjnym;
  11. Rozwijanie zainteresowań czytelniczych jako źródła wiedzy i przeżyć;
  12. Rozwijanie aktywności twórczej w zakresie słowa mówionego;
  13. Rozwijanie umiejętności operowania głosem pod względem intonacyjnym;
Copyright © 2013. Przedszkole Nr 17 w Tarnobrzegu Rights Reserved.